تمووووم

پرستو جونم شما هم تنها دوست دوران کنکورم هستی.دوست داشتم اگه تهران قبول شدم بیام پیشت و دوستای خوبی برا هم بشیم.البته ما همینجوری هم دوستیم و خیلی خوشحالم این جا میای.نمی دونم ماجرای زهرای ناشناخته رو خونده بودی یا نه.ولی خوابی که مامانم تو مشهد دیده بود ، تعبیرش این بود که من فرهنگیان قبول نمی شم و همینطور هم شد.شاید قسمت نبوده.به قول مامانم آدم نبايد چیزی رو به زور از خدا بخواد. باید همیشه دعا کرد که خدا هر چی خیر و صلاحه بهش بده.من شاید الان ناراحت باشم ولی خب امیدوارم این یه حس زود گذر باشه.ایشالا هر چی دوس داری همون برات رقم بخوره . راستی دختر عمم قبول شد طراحی صنعتی غیر انتفاعی تهران.از دوران دبیرستانش ژنتیک دوس داشت.جوری که داداش کوچولوش بهش می گفت ژنتیکدان!!!!! نمی دونم چرا هر کی به اونی که میخاد نمی رسه و جاش اطرافیان خودش همون و به دست میارن تا پتکی باشه تو سرش.درست مث دخترعممم و خودم که پزشکی دوس داشتم ولی همه دوستام پزشکی قبول شدن جز من. از ته ته ته قلبم برات میخام که خدا خیر و صلاحتو تو آرزوهات قرار بده و به تک تک چیزایی که دوست داشتی برسی.